Portfolio en Blog van Henk Oldenziel

Crossmedia en 2.0 journalist met expertise in Nederlandse, Engelse, Franse en Italiaanse producties.

1 jan 2018

Hoe een kerk werd omgebouwd tot theater

Daar waar in Utrecht verlaten kerken worden omgetoverd tot appartementen,  heeft men het er in Zwitserse La Chaux-de-Fonds een andere functie gegeven : een theater.

De ‘Temple des Abeilles’, zoals de kerk in het Frans heet , staat op een helling tussen de vierkante perpendiculaire straten van het stadje. Het is winter : om het gebouw te bereiken moet ik eerst de trappen vol vers gevallen sneeuw trotseren. Voor het eerst in zes jaar is er sprake van een witte Kerst in het stadje op 1000 meter hoogte.

Aan de andere kant van de zware houten deur ziet het er in niks uit als een kerk: een receptietafel en een foyer. Na het betreden van de trap kom in de coulissen Jacinth Magarith tegen, éen van de eigenaren van toneelschool Evaprod, dat de kerk in 2016 aankocht. ‘De gemeenschap had de kerk verlaten, het gebouw was gevandaliseerd en de parochie had geen geld om dit op te knappen’, vertelt hij.

Met de ronde lampen boven de spiegels en de sminktafel is het echt een theater geworden. Midden in de repetitie voor de wintervoorstelling vertelt Jacinth: ‘Dit was echt de kans voor ons. De stad zit verlegen om goede theaterplekken. De plaatselijke schouwburg is te klein (podium van 7 meter breedte) en duur. We moesten regelmatig afwijken naar andere dorpen in de buurt. Door het opkopen van de kerk kunnen we onze eigen invulling geven: zowel creatief als functioneel’.

Het podium is 10 meter breed, oprekbaar en inklapbaar, net zoals de tribunes. Ondanks alle verbouwingen – kerkliefhebbers zouden het aantasting kunnen vinden – heeft het gebouw haar ziel niet verloren. Magarith: ‘Het is nog steeds een plek waar mensen samen komen, waar een verhaal wordt verteld. Het is er vreedzaam, er heerst positieve energie’.

En de energie is nodig ook. Er is veel veranderd en de werkzaamheden zijn niet nog af. Acteur, maar ook logistiek man Alain Jacot: ‘het podium staat tegenover het altaar om meer ruimte te hebben voor de coulissen.’ Een roos in glas achter de tribunes – tijdens de voorstellingen verstopt achter een zwart gordijn – herinnert nog aan het religieuze verleden van het gebouw. Ook muurschilderingen die in de foyer aan het raam hingen zijn verplaatst naar de muur aan de overkant. ‘Tegen de zin van de artiest, die er geld voor wilde hebben. Het is allemaal beschermd erfgoed’, aldus Jacot.

De renovatie van de kerk kost in het totaal 1,5 miljoen Franken,waar ruim twee derde derde van binnen is. ‘We doen het zo goedkoop mogelijk, veel tweedehands’. Zoals de bovenste rijen stoelen van de tribune, afkomstig van een nabij gelegen bioscoop en gekregen dankzij een gulle gever.’We krijgen schandelijk genoeg geen geld van de overheid, wel van landelijke stichtingen die cultuur ondersteunen’. Goed om te weten: de gemeente kent financiële problemen waardoor sommige sectoren moeten bloeden.

De duurste grap bleek echter de nieuwe (veiligheids)normen, de oude voldeden niet meer. Nieuwe WC’s, van hout, nieuwe verwarming (de oude maakte te veel lawaai) niks ontkomt aan de vernieuwing. ‘De rolstoelhelling bij de ingang van de foyer is eigenlijk te stijl, maar we hadden geen keus’, vertelt Jacot.  Onder het dak is een nieuwe ‘verdieping aangelegd, nu nog leeg, maar binnenkort komt hier de kostuums te hangen.’ van de 250 leerlingen de  die de dans-en theterschool telt.

 

 

Plaats een reactie

Je e-mail wordt nooit getoond. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

*
*